ایمان خسروی

🔴روبرت گانتر در کتاب خود به نام «۵۳ اصل تصمیم‌گیری» می‌نویسد:

پزشک من با این که در یکی از مدرن‌ترین دانشگاه‌های پزشکی آمریکا تحصیل کرده، اما اخیراً علاقۀ زیادی به طب سوزنی پیدا کرده است.

🟢این علاقه از زمانی ایجاد شد که به چین سفر کرد و در آنجا با هنر ایجاد تعادل بین انرژی‌های موجود در بدن از طریق قرار دادن سوزن‌هایی در بخش‌های مختلف بدن آشنا شد.

🔵وقتی بعد از سفر به چین به ملاقات پزشکم رفتم، از او پرسیدم که چه شد از پزشکی غربی که مبتنی بر دارو درمانی است، به پزشکی شرقی که مبتنی بر انرژی‌ درمانی است، متمایل شدی؟

🟤پاسخ پزشکم، درس بزرگی برای هر کسی است که می‌خواهد بهتر تصمیم‌گیری کند. او گفت: بزرگ‌ترین هنر یک انسان متفکر، کنار گذاشتن «چارچوب‌های فکری مرسوم» است.

🟠چارچوب‌های فکری مرسوم، در حقیقت عینکی است که ما با آن به مساله و مشکل پیش‌رو نگاه می‌کنیم و سپس تصمیم می‌گیریم که چگونه تصمیم بگیریم.

🟡برای مثال، زمانی که شرکت اینتل با مشکل خطا در طراحی تراشه‌های پِنتیوم مواجه شد، سعی کرد این مشکل را با «دید فنی» بررسی کند. برای همین، سراغ بازطراحی ریزپردازنده‌های به‌کار گرفته شده رفت و برای این منظور بیش از ۵۰۰ میلیون دلار هزینه کرد!

🟣اما بعد از مدتی متوجه شد که هیچ کدام از ریزپردازنده‌ها مشکلی ندارند، بلکه مشکل یک مشکل «ریاضی» بوده نه یک مشکل «فنی». در حقیقت، مشکل از آنجا ایجاد شده بود که تیم طراحی در محاسبات اعشاری خود، اشتباه کوچکی انجام داده و آن اشتباه را نادیده گرفته بود.

⚫️اگر اینتل از همان ابتدا با عینک «فنی» به مشکل نگاه نمی‌کرد، قطعاً لازم نبود ۵۰۰ میلیون دلار هزینه کند و به هیچ نتیجه‌ای هم نرسد.

⚪️این قبیل مثال‌ها به ما یادآوری می‌کنند که برای تصمیم‌گیری درست باید «چارچوب‌های فکری مرسوم» را کنار بگذاریم و با عینک‌های مختلفی به مساله و مشکل پیش‌روی‌مان نگاه کنیم.

🔴به بیان دیگر، نباید به دنیا با عینک سیاه یا سفید نگاه کنیم بلکه باید بپذیریم دنیای امروزی، یک دنیای خاکستری است که عوامل مختلفی دست به دست هم می‌دهند و یک مشکل یا مساله را به وجود می‌آورند.

🟢برای همین، ما نمی‌توانیم با یک تصمیم تک بُعدی به جنگ یک مساله یا مشکل چند بُعدی برویم.

---------