🔴روبرت گانتر در کتاب خود به نام «۵۳ اصل تصمیمگیری» مینویسد:
خیلی از ما همیشه برای تعطیلات تابستانی به یک ویلای خاص میرویم؛ صاحب سوپرمارکت سر کوچه را میشناسیم؛ و میدانیم برای یک صبحانۀ خوب باید به کدام کافه برویم.
🟢اما بعد از مدتی دلزده میشویم و تصمیم میگیریم گزینههای جدید و متفاوتی را امتحان کنیم.
🔵اما واقعیت این است که امتحان کردن گزینههای متفاوت و جدید، سختتر از آن چیزی است که فکر میکنیم.
🟤نخستین مانع ما، منحنی یادگیری است. طبق این تئوری، مدت زمان زیادی میگذرد تا از انتخاب جدیدمان بیشترین استفاده را ببریم.
🟠برای مثال، وقتی به شهر جدیدی برای تعطیلات تابستانی میرویم، مدت زیادی طول میکشد تا با تمام امکانات و مکانهای گردشگری آن شهر آشنا شویم.
🟡از آنجایی که خیلی وقتها فرصت این کار را نداریم، در نهایت هم احساس میکنیم که شهر جدید به اندازۀ شهری که همیشه به آنجا میرفتیم، خوب نیست!
🟣پس برای تصمیمگیری درست باید مراقب اثرات منفی تنوعطلبی باشیم، چون اگر بخواهیم بر اساس تنوعطلبی تصمیمگیری کنیم، بسیاری از منابعمان را از دست میدهیم.
⚫️در حقیقت، اگر وضعیت فعلیمان رضایتبخش است، ولی دنبال تغییر هستیم، به احتمال زیاد میخواهیم بر اساس تنوعطلبی تصمیم بگیریم، نه بر اساس واقعیت.
⚪️برای دوری از تصمیمگیری بر اساس تنوعطلبی، باید به این قبیل سوالات فکر کنیم: آیا انتخاب جدیدمان در مقایسه با انتخاب کنونیمان، برتری خاصی دارد؟ یا تنها مزیت آن در ایجاد تنوع است؟ آیا روش دیگری برای ارضای نیاز تنوعطلبیمان وجود ندارد؟
🔴یادم میآید که یک بار مدیر شرکت بزرگی را به شهربازی بردم و حسابی بازی کردیم، پس از آن متوجه شدم که حس تنوعطلبیاش کاملاً ارضا شده و برای همین از بههم ریختن ساختار سازمانی آن شرکت که خوب کار میکرد، منصرف شد.
---------
برچسبها: ایمان خسروی
