ایمان خسروی

🔴در اواخر قرن بیستم، شرکت‌ها نه فقط با رقبای بازار بلکه با تهدیدهای داخلی روبه‌رو بودند: کارکنانی که دانش فنی و اسرار تجاری شرکت را منتقل می‌کردند یا می‌فروختند. یکی از معروف‌ترین نمونه‌ها، شرکت کداک بود.

🟢در اواسط دهه ۱۹۹۰، هارولد وردن، مدیر ارشد شرکت Eastman Kodak، که در فرآیندهای اختصاصی تولید فیلم تخصص داشت، پس از بازنشستگی با راه‌اندازی یک شرکت مشاوره‌ای، اطلاعات محرمانه‌ای را که در طول سال‌ها در اختیار داشت به رقبای کداک فروخت. این اطلاعات شامل جزئیات فرآیندی بود که سرعت و کیفیت تولید فیلم را بهبود می‌بخشید.

🔵در سال ۱۹۹۵، پس از اطلاع از این اقدام، شرکت‌های رقیب کداک، مانند Konica و Agfa-Gevaert به این شرکت اطلاع دادند که وردن به آن‌ها پیشنهاد فروش اسرار تجاری داده است. در نتیجه کداک با همکاری FBI یک عملیات فریب ترتیب داد و وردن را در حین فروش اطلاعات دستگیر کرد.

🟤به دنبال این حادثه و سایر موارد مشابه، ایالات متحده در سال ۱۹۹۶ قانون جاسوسی اقتصادی را تصویب کرد تا سرقت اسرار تجاری را جرم اعلام کند. طبق این قانون، هر کسی که عمداً اسرار تجاری را بدزدد یا بدون اجازه منتقل کند، می‌تواند به زندان و جریمه مالی محکوم شود؛ چه کارمند شرکت باشد، چه رقیب استفاده‌کننده از اطلاعات. این قانون شامل فرمول‌ها، فرآیندهای تولید، استراتژی‌های تجاری، برنامه‌های نرم‌افزاری و داده‌های مشتریان نیز می‌شود.

---------